'I paint my own reality.' - Frida Kahlo

Dat shirt wil ze nooit aan want het is geen jurk. 🤷🏽‍♀️ Maar vandaag was het ok want ze wilde haar prinsessenjurk niet vies maken.
Ik streef ernaar volledig mijn eigen realiteit te creëeren. Bevalt er iets niet? Wat kunnen we/kan ik anders doen of zijn waardoor het verandert?
Dat streven is niet alleen voor mijn eigen geluk maar ook om haar te inspireren en te laten zien dat niets vaststaat of onmogelijk is.
Op zich heeft die kiddo van mij het nu beter door dan ik en inspireert zij eerder mij dan andersom. Danst vaak met overgave en zonder schaamte, zingt wanneer ze zin heeft, bewondert zichzelf, bewondert mij en mijn lijf meer dan ikzelf en heeft geen Disneyland nodig om continu in een sprookje te leven(Vandaag wilde ze aangesproken worden met ‘Belle’ en ik was de prins, een rol die ik dagelijks met afwisselende mate van enthousiasme 😬 vervul sinds pakweg de laatste 1,5 jaar).
Magie is, als voor zoveel kinderen, vanzelfsprekend voor haar.
Door Access en mijn eigen vertrouwen in magie kon ik er nog een extra laagje aan meegeven;
‘Mam, ik heb buikpijn/ben op mijn knie gevallen/ben ziek, kun je even toveren?’ Maar niet alleen lichaamsprocessen kan ik bij haar toepassen, ook opvoedkundig en relationeel blijf ik leren hoe ik meer gemak en plezier kan creëren door simpele tools. Het is echt elke dag een cadeautje.

IMG_5625.jpg